Op de kop
Je bent jong en toch gebeurde het zomaar:
ineens waren daar die vlekken.
Je gaf er niet echt aandacht aan,
je had immers al zoveel gehad.
Toch maar even bellen gaan,
en dan slaat de schrik je om het hart.
Het is niet goed maar wat is er aan de hand?
Een kleine beroerte is het wat er gebeurt.
Maar eigenlijk heb je niet eens door wat dat betekent,
totdat je de gevolgen merkt.
Je kunt herstellen wordt er tegen je gezegd
maar je zult er altijd iets van overhouden.
Dan komen er nog een paar tia’s bij
en de gevolgen zijn zichtbaar:
Vermoeid en zo erg
dat een lepeltje vasthouden je al teveel is.
De stemmingen worden wisselend,
en de emotie neemt toe.
Om het geringste kun je huilen of boos worden.
Concentratie is er bijna niet.
Accepteren moet je het eenvoudig.
Zien de dagen door te komen.
hoe moeilijk dit ook is.
Accepteren dat je leven op de kop staat,
accepteren dat je leven anders is dan hiervoor.
Hoe moeilijk dit ook is.
En in dit alles wetende
dat Hij ook hierin met je mee zal gaan.
De Heere die mijn leven bestuurt.
Hij heeft een plan met mij.
Ook nu, hoe moeilijk het ook is.
Vertrouwen hebben in Hem,
dat ook deze weg Zijn weg is voor mij.
28 Aug. 2010
-————————————————–
Gebed voor de operatie
Blijf bij mij Heere, allen zijn weggegaan
Ik heb gezegd, dat ik niet bang zal wezen,
maar ach, U kent mij en U kent mijn vrezen.
U ziet mijn onrust, mijn verborgen traan.
Blijf bij mij als die vreemde duisternis
op klare dag zich om mij heen zal leggen
als ik niet denken kan en niets kan zeggen,
wanneer er geen bewust zijn in mij is.
Blijf heel dicht bij mij Heere, wanneer zij mij
met al hun blinkend scherpe dingen
en al hun wetenschap zullen omringen.
Bestuur Gij zelf hun handen, sta hun bij.
Help mij om Christus wil, o maak het goed,
blijf ook bij mij als ik weer mag ontwaken.
Blijf bij mij Heere, wil mij nu rustig maken.
Blijf bij mij Heere, geef mij een beetje moed.
Auteur onbekend