En toen lag er al weer sneeuw. Het is vrijdagmorgen als ik hier schrijf. Ik vind het prachtig dus dat komt goed uit. Morgen is het zover dan staat eindelijk het ziekenhuis op het programma. En ik ben blij dat het zover is. Ik heb overal last van en wat het dan ook wezen mag het zit niet helemaal goed.
Ik moet even kijken wanneer ik hier nu dingen plaats maar jullie horen er meer van.
Ook van het vorige weekend hebben jullie nog mooie dingen te goed. Waaronder dit hele lieve beestje. Mensen een fijne week!! Klaske
En toen werd het donderdagavond. Na mijn laatste sigaret heb ik de hele handel in de vuilnisbak gedaan. Ik had nog wat over maar ik dacht nee niet doen. Gelijk nu weg gooien. En dan wordt het vrijdagmorgen. Nadat we onze Pukkie weg gebracht hadden gingen we op weg naar Apeldoorn. En dat hebben we geweten. Het duurde ruim één uur later dan normaal en dat voor de eerste dag stoppen. Gelukkig verliep de eerste dag verder goed. Maar dan komt de nacht. De vorige keer dat ik gestopt ben heb ik ongeveer 6 nachten vreselijke momenten gehad. Afkikken ik weet het niet. In ieder geval begon het de eerste nacht weer. Toen kwam de 2e nacht. Voordat we gaan slapen gaan we eerst bidden en we hebben gebeden of de Heilige Geest in de slaapkamer mocht komen en zo alles over wilde nemen. En het ging goed. De derde nacht was nog even heel kort eng. En daarna was het over. Inmiddels als ik hier schrijf zijn we dinsdagmiddag kwart voor 4. En het gaat Wonderlijk goed. Ik weet dat er veel mensen voor mij bidden en dat voelt goed. Het is genade dat ik gestopt ben. Goed wat we allemaal beleeft hebben horen jullie volgende week. Nog een fijne week en alvast een heel fijn weekend en een gezegende zondag. Liefs klaske
Ene Beleef de lente is weer begonnen!!!
Hier de link!
![65[1]](http://klaske.hebgoedemoed.nl/wp-content/uploads/2010/03/651.gif "65[1]")
Berichtjes maak ik meestal een week van te voren. Vorige week woensdag om precies te zijn. We komen uit bed en jawel er lag al weer sneeuw. Nu ligt dat er dus nog steeds.
Deze foto is op het uitzicht van een sloot. Snuffel loopt er nog steeds overheen. Er was zelfs een poepje door een andere hond op gedaan en ja dat moest hij natuurlijk even ruiken.
Hier een pootafdruk van Lynn Mensen een fijne week alvast groetjes Klaske
Na de twee laatste berichtjes ook maar eens even een positief bericht. De darmen zijn aardig tot rust gekomen en ik heb geen rsi. Gelukkig maar. Het was een verrekte pees. Hoe je daar aan komt moet je mij niet vragen maar het is weer over. Het beroerde van alles is dat ik onder alles rustig ben maar dat wil niet zeggen dat het van binnen niet allemaal werkt. Volgens de huisarts maak ik me wel degelijk zorgen maar alles slaat naar binnen toe. Dus heb ik ook overal last van. De nuchtere Klaske is dan niet echt handig. Maar ik ben geen figuur om bij de pakken neer te gaan zitten. En toch ik moet meer naar mijn lichaam luisteren aldus de huisarts. En dat moet echt. Morgen vrijdag ga ik stoppen met roken. Ook weer zoiets. En ondertussen moet ik mijn gewicht ook nog in de gaten houden want ik moet afvallen. Goed genoeg hier over. Het weekend staat voor de deur. Wij gaan lekker wandelen met de honden. Mensen een fijn weekend en een gezegende zondag alvast. Liefs van hier Klaske
Soms….. Ja soms heb je gewoon niets te melden. IK heb genoeg even aan mijzelf merk ik. Naast de schrik kwam er nog eens verstopte darmen bij en nu misschien ook nog rsi. Want ik heb erg veel last van de pols. Dus typen gaat bijna niet en ik houdt het dus ook niet lang. Woensdag maar weer eens kijken. Fijne week allemaal tot laters Klaske!
En dan kom je bij de huisarts en dan is het even schrikken. Mijn hart sloeg op hol, vervolgens ter plekke een hartfilmpje maken. Maar dat viel mee of………
De week daarna naar het ziekenhuis weer een hartfilmpje. Ik zou een brief voor de huisarts meekrijgen of ik moest naar de cardioloog. Ik kreeg een brief mee. Tegenwoordig kun je die openmaken en daar stond een onduidelijke zin in met als laatste 2 letters OW. Ik dacht onwaarschijnlijk. Dacht. Opnieuw naar de huisarts maar die was het met dat papier niet eens.
Om een verhaal kort te maken ik heb een onderliggende hartritme stoornis waarschijnlijk de kransslagader maar dat moet nog nagekeken worden. Op 9 maart moet ik naar de cardioloog toe. En dus is het nu afwachten en ja het is spannend. Maar Klaske is Klaske. Het is natuurlijk eng maar ik kan tot 9 maart niet veel doen dan tabletten slikken en maar rustig afwachten. En vertrouwen op Hem! Mensen een heel fijn weekend en een fijne zondag alvast liefs Klaske.
We gaan nogal eens weg de laatste tijd. Gewoon even lekker doen waar we zin in hebben en soms heb je dat even nodig. Als ik nu schrijf ligt er nog steeds sneeuw in Friesland. Iets wat ik nog steeds prachtig vind. Al kan ik me voorstellen dat mensen nu wel verlangen naar de lente. Vind ik ook mooi hoor.
Mensen een fijne dag allemaal groetjes van hier Klaske.
Nog eenmaal gaan we naar het ijs toe. Bij onze kleine vijver voor. Het is bijna allemaal weg. Veel kijkplezier en een fijne week alvast Klaske
Ik wil afsluiten deze week met een meditatie van dominee Mensink. Fijne aandacht. En een fijne zondag Liefs van hier Klaske
‘Wij hebben u op de fluit gespeeld…’ – Mattheüs 11 : 17
Het lijkt zo’n onschuldig voorbeeld, een voorbeeld met een glimlach: kinderen die bruiloftje spelen, maar de anderen doen niet vrolijk mee. En kinderen die begrafenisje spelen, maar de anderen doen niet verdrietig mee.
Intussen is het één van de scherpste gelijkenissen van Jezus. Eén van de meest aanklagende spiegels die Hij ons voorhoudt. Want het is een vergelijking voor ‘dit geslacht’, de mensen aan wie het Woord verkondigd wordt. Dat zijn ook u, jij en ik.
In eerste instantie lijkt de gelijkenis te zeggen, dat de mensen onverschillig zijn gebleven onder de prediking van zowel Johannes de Doper als van de Heere Jezus. Johannes sloeg in zijn prediking de tonen van boete en bekering aan. Maar met name de Farizeeën bekeerden zich niet: zij hebben niet geweend. En toen Jezus kwam met de vreugdevolle prediking van het Koninkrijk der hemelen, toen hebben zij niet van vreugde gedanst.
We zijn geneigd de gelijkenis zo uit te leggen, omdat het zo herkenbaar is: wie laat zich door de prediking bewegen tot bekering en geloof? Bij wie vindt de prediking van wet en evangelie zodanige weerklank dat er geweend wordt over de zonden en gejuicht wordt om Christus? Hoe vaak worden we door de hel niet verschrikt en door de hemel niet verkwikt? Schrikt u ook wel eens van (uw eigen) onverschilligheid en onbewogenheid, wélke prediking ook over u uitgeroepen wordt? Of lijdt u er aan? Zeker, preken is een verantwoordelijk werk – horen is even verantwoordelijk werk.
Toch lezen we de gelijkenis dan toch niet helemaal goed. Want wie vergelijkt Jezus met de kinderen die op de fluit gespeeld hebben zodat anderen zouden dansen? En wie is degene die klaagliederen zingt, zodat anderen meehuilen? Dat zijn Johannes en Jezus niet, maar het zijn de scharen die door de Farizeeën en schriftgeleerden aangevoerd worden. We kennen de uitdrukking ‘naar iemands pijpen dansen’. Toen Johannes de bekering kwam profeteren, wilden de scharen dat hij een veel blijmoederiger prediking kwam brengen. Geen begrafenis-sfeer, maar een bruiloftsgast. Maar Johannes speelde het bruiloftje niet mee, integendeel: hij was in de rouw en preekte over een bijl aan de wortel van de boom. En wat zeiden de mensen (vers 18): hij heeft de duivel. In onze dagen zou van hem gezegd worden: hij is gek. De mensen hebben op de fluit gespeeld, maar Johannes heeft niet gedanst.
Toen kwam de Heere Jezus na hem. Hij kwam wél op de feesten (Kana), Hij at en dronk bij feestmaaltijden (Simon). Maar wat zeiden ze van Hém: Hij is een vraat en wijnzuiper. De mensen hebben geweend, maar Jezus zong hun klaagliederen niet mee. Hij deed precies het tegenovergestelde.
Met andere woorden: Johannes was hen te somber, en Jezus was hen te positief.
De wet was hen te eng, en het evangelie was hen te ruim! ‘Je doet het voor de mensen toch nooit goed’, hadden Johannes en Jezus ervaren. Er is een slag hoorders die het altijd beter weten. Maar die zich nog nooit door het Woord klem hebben laten zetten. Die altijd uitvluchten weten. Bij Johannes zeiden ze: ‘ja, maar…’- en bij Jezus zeiden ze het ook.
Bent u zoiemand? Of jij? Die de boodschap van de prediking altijd weet te parkeren op een vluchtstrook? Maar intussen nooit gevallen bent voor het Woord in zijn ontdekkende kracht, én in zijn reddend evangelie? Nooit ‘amen’ leren zeggen op de prediking van zonde en genade, uw ondergang en uw redding?
Voor zulken heeft Jezus maar één woord over: wee u (vers 20). Waar het één niet is, kan het ander ook niet zijn. Waar geen leedwezen over de zonde is, daar kan ook geen hartelijke vreugde in God door Christus zijn. Dan is er dus niets. Alleen duisternis.
De Heere Jezus zegt er wel iets bij (vers 19): de waarheid en de goddelijke wijsheid van het Woord wordt zichtbaar en bevestigd in haar kinderen. Dat is: in de ware gelovigen. Dat het Woord mensen onverschillig laat, is geen bewijs dat het Woord niet waar is! Let er daarom op, bij wie dat Woord wél uitwerking heeft. Want je herkent het, daar waar iemand door het Woord tot droefheid en tot vreugde gebracht wordt, als een echo op de verkondiging van wet en evangelie. ‘De tegenstand van de schriftgeleerden zal niet verhinderen dat al Gods uitverkorenen in het geloof in het evangelie volharden zullen’(Calvijn). Jezus zal later zeggen: Mijn schapen kennen Mijn stem, en volgen Mij.
Wat is het nodig dat we biddend onder de verkondiging van het Woord komen. Biddend om de overgave aan het Woord. Biddend dat we al onze verdedigingswapens zullen verliezen. Dan heeft de prediking van wet en evangelie die dubbele uitwerking: de verootmoediging onder al het kwaad dat wij bedreven, maar ook die hartelijke blijdschap vanwege het reddende evangelie. Hoogte en diepte in het geestelijke leven van onszelf en van de gemeente. Niet voor niets bidden we met de Morgenzang: Schenk Uwen zegen bij Uw Woord. Bid u het mee?
AJM
